Kolory zła kolejność – jak prawidłowo oglądać serię?

Serię „Kolory zła” najlepiej oglądać i czytać w kolejności: „Czerwień”, „Czerń”, „Biel”, „Żółć”, „Błękit”, „Zieleń”, „Fiolet”. Taki układ trzyma chronologię śledztw prokuratora Leopolda Bilskiego, rozwój jego życia prywatnego i powroty do dawnych zbrodni. Jeśli zaczynasz od filmów Netfliksa, obejrzyj najpierw „Kolory zła: Czerwień”, potem „Kolory zła: Czerń”, a następnie sięgnij po książki od pierwszego tomu. W kolejnych akapitach znajdziesz krótką charakterystykę każdego koloru zła, żeby łatwiej było ci ułożyć własny plan seansu i lektury.

W jakiej kolejności oglądać i czytać „Kolory zła”?

Seria „Kolory zła (seria książkowa)” Małgorzaty Oliwii Sobczak to obecnie 7 książek w serii Kolory zła, tworzących spójny cykl thrillerów kryminalnych osadzonych w Trójmieście i na Kaszubach. Każdy tom opowiada oddzielną sprawę, ale łączy je postać prokuratora Bilskiego, relacje między bohaterami oraz powracające demony przeszłości – od zbrodni sprzed piętnastu lat aż po współczesne śledztwa. Z tego powodu najlepszym rozwiązaniem jest trzymanie się kolejności pierwotnych wydań.

Chronologiczna kolejność tomów „Kolorów zła” – zarówno do czytania, jak i oglądania adaptacji – to: „Czerwień”, „Czerń”, „Biel”, „Żółć”, „Błękit”, „Zieleń”, „Fiolet”.

Wersje filmowe – „Kolory zła: Czerwień (film)” i „Kolory zła: Czerń (film)”, dostępne w serwisie Netflix – adaptują pierwszy i drugi tom cyklu. Największy sens ma więc takie podejście: najpierw książkowa lub filmowa „Czerwień”, potem „Czerń”, a następnie powrót do prozy i kontynuacja śledztw już wyłącznie na kartach powieści aż do „Fioletu” z premierą 17 czerwca 2026 roku.

Jak wygląda pełna kolejność tomów „Kolorów zła”?

Każda powieść wprowadza nowy kolor, nową zbrodnię i nowe obsesje, ale to ten sam świat – mroczne literackie Trójmiasto, Kaszuby, Gdańsk, Gdynia, Sopot i okolice. Układ książek nie jest przypadkowy, bo Małgorzata Oliwia Sobczak, która sama pochodzi z Trójmiasta, zaplanowała rozwój postaci i tła obyczajowego na cały cykl. Poniżej znajdziesz porządną, uporządkowaną „mapę” serii.

Wszystkie tomy wydało jedno wydawnictwo – W.A.B. – co sprawia, że cykl jest bardzo spójny edytorsko, od okładek po objętość (od 384 do 512 stron). W szerszym ujęciu autorka ma na koncie 8 książek w cyklu kryminał, sensacja, thriller, ale to właśnie „Kolory zła” tworzą zwarty, kolorystyczny maraton dla fanów mroku.

Co dzieje się w kolejnych „kolorach zła”?

Kiedy patrzysz na listę tytułów – „Czerwień”, „Czerń”, „Biel”, „Żółć”, „Błękit”, „Zieleń”, „Fiolet” – można odnieść wrażenie zwykłej gry barwami. W praktyce każda barwa ma swój ciężar, ton emocjonalny i temat przewodni, a całość konsekwentnie wpisuje się w formułę, którą Sobczak sama najchętniej nazywa thriller kryminalny, a nie tylko „kryminalik do pociągu”.

„Czerwień” – 2019

Pierwszy tom, „Czerwień (książka)” (384 strony, premiera 4 września 2019, ocena Ocena Lubimyczytać Czerwień 7,3/10), otwiera serię i od razu wrzuca czytelnika w zimne, sztormowe Trójmiasto. Na plaży morze wyrzuca ciało młodej kobiety, której po śmierci wycięto usta – echo 15 lat wcześniej zbrodnia na Monice Boguckiej. Śledztwo prowadzi Leopold Bilski, prokurator z ambicjami, a pomaga mu stażystka Anna Górska oraz sędzia Helena Bogucka, matka dawnej ofiary.

To tu buduje się fundament całej sagi: Bilski jako główna oś, napięcie między prokuratorem a sędzią, gęsta atmosfera sopockich plaż poza sezonem i pytanie o to, jak długo przeszłość potrafi trzymać się żywych. Na tej kanwie powstał film „Kolory zła: Czerwień (film)”, który stał się wizytówką serii na Netflix.

„Czerń” – 2020

„Czerń (książka)” (448 stron, 6 maja 2020, Ocena Lubimyczytać Czerń 7,4/10) przenosi Bilskiego na prowincję – do prokuratury w Kartuzy. Degradacja zawodowa idzie w parze z nową sprawą: znika trzynastoletnia dziewczynka, a trop biegnie od kaszubskiej wsi do miejskiej dżungli. Anna Górska startuje tu jako asesor prokuratorski i dostaje swoją pierwszą naprawdę dużą sprawę, związaną z zaginięcie trzynastoletniej dziewczynki.

Drugi tom mocniej sięga w stronę tego, co w opowieściach Sobczak często wraca – rytualna zbrodnia powiązana z lokalnymi wierzeniami i podaniami. Ekranizacja „Czerni” – „Kolory zła: Czerń (film) – również trafia na Netflix, domykając na ekranie pierwszą część kolorystycznej układanki.

„Biel” – 2021

Trzeci tom, „Biel (książka)” (432 strony, 18 maja 2021, Ocena Lubimyczytać Biel 7,4/10), to powrót do Sopotu i pełne zanurzenie w mroczny trójmiejski półświatek. Studentka prawa wyskakuje z okna sopockiej kamienicy – z pozoru samobójstwo, ale ślady krępowania i duszenia każą Bilskimu myśleć inaczej. Trop prowadzi do nocnych klubów, gdzie splatają się handel żywym towarem, prostytucja i porachunki mafii.

W „Bieli” domyka się wiele wątków obyczajowych związanych z samym Bilskim i jego prywatnymi dramatami. Czy warto wchodzić w ten tom bez znajomości „Czerwieni” i „Czerni”? Można, ale wtedy traci się pełne tło emocjonalne głównego bohatera.

„Żółć” – 2024

„Żółć (książka)” (432 strony, wydanie 15 maja 2024, Ocena Lubimyczytać Żółć 7,5/10) wygląda jak nowy początek, ale jest mocno podłączona pod wcześniejsze śledztwa. Tym razem trup pada po stronie mężczyzny – w wynajmowanym mieszkaniu w Sopot znaleziono ciało 37-letniego Błażeja Konarskiego, który prowadził szkoła uwodzenia. Podcięte żyły sugerują samobójstwo, lecz ślady w mieszkaniu pokazują, że ktoś pomógł mu odebrać sobie życie.

Im głębiej Bilski wchodzi w przeszłość Konarskiego, tym bardziej widać, jak ten „guru relacji” wykorzystywał swoje fanki. Pojawia się też mocny wątek gang samochodowy i nielegalne substancje – bardzo cielesny, brutalny i zanurzony w szarej strefie biznesów.

„Błękit” – 2025

Piąty tom, „Błękit (książka)” (480 stron, premiera 12 marca 2025, Ocena Lubimyczytać Błękit 8,3/10), wielu czytelników uznaje za najmocniejsze ogniwo sagi. W Lasy Oliwskie trafiamy na ciało Neli Soby, przyszłej studentki medycyny, ułożone na stosie z polan. Przy zwłokach znajduje się tabliczka o śmierci męczeńskiej z napisem „zmarła śmiercią męczeńską”. Śledczy – w tym psycholog sądowy i palinolożka analizująca pyłki – odkrywają, że podobna zbrodnia wydarzyła się w 1995 r. zbrodnia.

Tu szczególnie mocno wybrzmiewa fascynacja autorki badania Carla Junga oraz motywem Doktora Jekylla i Pana Hyde’a, czyli dwoistością natury ludzkiej. Bilski musi mierzyć się nie tylko z tym, co ktoś zrobił, ale z pytaniem, kim się staje, gdy zdejmuje „społeczną maskę”.

„Zieleń” – 2025

„Zieleń (książka)” (432 strony, data 15 października 2025, Ocena Lubimyczytać Zieleń 8,3/10) to opowieść rozpięta między 2019 r. (akcja) a 1989 r. (akcja). W nocy 2019 roku studenci wracający z klubu znajdują w worku na śmieci rękę kobiety, potem śledczy odnajdują kolejne fragmenty ciała. Brakuje tylko głowy – bez niej identyfikacja jest dramatycznie trudna. Równolegle w końcówce lat 80. młody ratownik nad morzem ratuje tonącego chłopca, a przy okazji poznaje dwie dziewczyny: Weronika (postać) i Beata (postać).

Ta podwójna oś czasu buduje ciekawy kontrast: energia przełomu politycznego kontra zastygłe w czasie zbrodnie, które nie chcą się przedawnić. „Zieleń” spina też motyw dojrzewania, namiętności i tego, jak młodzieńcze decyzje potrafią wybrzmieć wiele dekad później.

„Fiolet” – 2026

Siódmy tom, „Fiolet (książka)” (512 stron, premiera 17 czerwca 2026), rozszerza paletę kolorów o kolejną, bardzo mroczną barwę. Tym razem morderca starannie aranżuje rytuał mordercy (Fiolet): nagie ciało młodej kobiety, w jej dłoni zabytkowa moneta, tuż obok odłożone ubrania i dokumenty, a całość dopełnia kwiat hibiskusa. Śledztwo prowadzą wspólnie Leopold Bilski i Anna Górska, którzy próbują odczytać sens ukryty w tym teatralnym, okrutnym geście.

W sprawę wplątana jest fizyczka z neurogenną utratą wzroku oraz młodzież z trójmiejski ośrodek wychowawczy z lat 2000., co uderza w kolejny znany już z serii motyw – jak instytucje mające wychowywać potrafią tworzyć zupełnie inne potwory, niż obiecały.

Czy można zacząć od filmów na Netfliksie?

Widzowie, którzy trafili na „Kolory zła” przez Netflix, często pytają, czy najpierw filmy, czy od razu książki. Ekranizacja „Kolory zła: Czerwień (film)” mocno promowała cykl wiosną 2024 roku, a telewizyjny prolog – pierwsze 10 minut, które autorka nazywa „esencją” powieści – ustawił wyrazistą, brutalną estetykę całego świata.

Bezpieczna opcja to obejrzeć „Czerwień”, potem filmową „Czerń”, a następnie cofnąć się do papieru i przeczytać oba tomy, bo adaptacje siłą rzeczy upraszczają wątki i zmieniają akcenty. Jeśli zależy ci na psychologii postaci, relacjach zbudowanych przez siedem tomów i smakowaniu potoczny język dialogów, który Sobczak bardzo świadomie rozwija, kolejność książkowa pozostaje najpełniejszym doświadczeniem.

Punktem wspólnym filmów i książek jest ten sam trzon: prokurator Bilski, trójmiejskie tło oraz thrillerowa mieszanka brutalnej zbrodni, erotycznego napięcia i społecznych ran.

Jak „Kolory zła” łączą miejsca, czas i tematykę?

Miasta i pejzaże w tym cyklu nie są neutralnym tłem. Trójmiasto, Kaszuby, Lasy Oliwskie, Kartuzy, Sopot, Gdańsk i Gdynia tworzą coś, co krytycy lubią nazywać „literackim Trójmiastem” – niebezpiecznym, drapieżnym, ale przyciągającym. Autorka, która wychowała się w tym regionie, korzysta z jego zakamarków jak z pudełka z narzędziami: raz sięga po plażę poza sezonem, innym razem po zatęchły klub albo małe miasteczko z zamkniętą społecznością.

W czasie fabuła skacze między latami 80., 90., rokiem 2019 r. (akcja), aż po współczesność – od lata 80. jako epoki politycznego wrzenia, poprzez lata 90. z ich dziką transformacją, po lata 2000. i później, kiedy skutki dawnych decyzji dopadają już dorosłych bohaterów. W takim układzie naturalne staje się sięganie po motywy Junga, Jekylla i Hyde’a oraz pytanie o to, jak dalece człowiek potrafi rozsunąć własne granice, gdy tylko poczuje, że może.